Biologia - Zwierzeta
Dlaczego większość zwierząt jest większa niż bakterie, protisty czy grzyby? Odpowiedzi na to pytanie naukowcy poszukują w relacjach między niszami ekologicznymi a poszczególnymi gatunkami w zespołach, które przystosowywały się do danego środowiska. W czasie ewolucji zwierząt bakterie, protisty i grzyby zajęły już większość dostępnych nisz ekologicznych. Nowe gatunki, aby osiągnąć sukces ewolucyjny, musiały skutecznie konkurować z innymi organizmami w tej samej niszy lub przystosować się do nowej. Opanowanie nowego siedliska umożliwiały zaś nowe cechy planu budowy ciała, co często jest związane ze zwiększeniem rozmiarów. Znaczna wielkość ciała dawała nowe możliwości pozyskiwania pokarmu, co jest widoczne w zależnościach między drapieżcami a ich ofiarami: drapieżniki są zazwyczaj większe niż ich ofiary. Do tego, by osiągnąć większe rozmiary niż jednokomórkowi konkurenci, tj. bakterie i protisty, zwierzęta musiały stać się organizmami wielokomórkowymi. Wielkość pojedynczej komórki limituje stosunek powierzchni do objętości. Błona komórkowa musi być odpowiednio duża w stosunku do objętości, aby swobodny przepływ substancji do i z komórki zapewniał przebieg niezbędnych procesów życiowych. Każda komórka zwierząt wielokomórkowych ma dostatecznie duży stosunek powierzchni do objętości, aby regulować wewnętrzne środowisko. Mimo że poszczególne komórki organizmu żyją, umierają i są zastępowane przez nowe, on sam funkcjonuje jako całość, niezależnie od ich losów. Za rozmiary zwierząt zwykle odpowiada liczba, nie wielkość komórek.